Aynı hisleri hissetmez hiç bir insan bir diğeriyle aynı olayları yaşasalar da aynı anda aynı olayın içinde olsalar bile hatta , ya daha az huzur ya daha çok acı ya birinden daha çok mutlu diğerinden daha az...Bize öğretilen "bu doğru" denilen herşey oksijen olarak içimize girer ve biz onu karbondioksit olarak geri çıkartırız... bedenimiz beynimiz doğruluğunu tartar biçer ölçer ve biz istediğimiz kadarını alır ona inanırız. sonra biz toplumken bir başkasına "o doğrunun" özümsediğimiz kadarını doğru diye anlatırız, bir diğerine ... öteki ; kendine bir doğru çıkartıp bir diğerine ..... aslında bu kadar kolaydır yılların bizden aldıkları ve verdiklerini anlayabilmek....
Herkes aynı şeyi düşünüyorsa, hiç kimse fazla bir şey düşünmüyor demektir. (W. Lippmann)
Bir fikri bir düşünceyi körü körüne kabul edenlerden olmadım asla bazen çıkarımlarım yanlış olsa da benim di o düşünce bazen hatalara yönlendirse de özgürdüm ...şimdi çok az kaldık...
Artık hep aynıyız hepimiz birbirimize benziyoruz... bize bu budur deniyor kabulleniyoruz... artık tüm kızlar saçlarını aynı renk yapıp aynı çantayı takıyor,alışveriş merkezleri birbirinin aynı. büyük marketlerde şehir değiştirsen o deterjanların yeri değişmiyor sen yine aynı raftaki aynı sıraya girmiş deterjanlardan birini alıyorsun...
Bir düşünceyi savunan kişiler,o büyükler(!) bu böyle diyor tamam diyoruz bu böyle değil diyor tamam...bu doğru diyor kabulleniyoruz ... işte tam o zaman nefes almıyoruz ... bizi biz yapan şey bir düşünceyi oksijen olarak almak ölçmek biçmek ve dışarı vermek değil miydi öyle öğretmemişmiydi babam ...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder